Bijele Stijene en Samarske Stijene

Bijele Stijene en Samarske Stijene

Kleine geheimen van Velika Kapela

Als je naar de kaart van Kroatië kijkt, zal het maar weinigen opvallen dat zich in het hart van Kroatië, tussen Vinodol, Fužine, Mrkopalj, Ogulin, Jasenak en Žuta Lokva, een uitgestrekt bosgebied bevindt zonder grote nederzettingen. Het is voor het grootste deel een bosrijk gebied en staat bekend onder de naam Velika Kapela.

Bijele stijene
Alan Čaplar

In Velika Kapela ligt een van de meest indrukwekkende landschappen van Kroatië, de Bijele Stijene en de Samarske Stijene. Hier heeft de natuur letterlijk de vrije hand gehad, waardoor er ongelooflijke en fantastische rotsformaties zijn ontstaan die het werk van mensenhanden ver te boven gaan. Op veel plekken in de Bijele Stijene en de Samarske Stijene steken scherpe en steile rotsvormen omhoog, van soms wel 50 meter of hoger. De rotsachtige toppen zijn onderling gescheiden door ontelbare breuken, groeven, scheuren en spleten. Juist vanwege dat reliëf vormen de Bijele Stijene en de Samarske Stijene een zo bijzonder ontoegankelijk en moeilijk begaanbaar terrein.

 

Behalve de toppen, die kaal en rotsachtig zijn, is de rest van het gebied in de Bijele Stijene en de Samarske Stijene, alsmede de directe omgeving, bedekt met onafzienbare bossen die met hun donkere kleuren een schilderachtig contrast vormen met de witte kalkrotsen. Om dit unieke berglandschap nog beter te kunnen beschermen, zijn de Bijele Stijene en de Samarske Stijene uitgeroepen tot natuurreservaat. Dat is de hoogste vorm van natuurbescherming in Kroatië, hoger nog dan een nationaal park.

 

De belangrijkste toegangspoorten tot Velika Kapela zijn de plaatsen Mrkopalj, waar je vanaf Delnice vanuit het noorden komt, en Jasenak, waar je met een asfaltweg vanuit Ogulin kan komen. De onverharde toegangsweg waarvandaan de uitgezette route naar de Bijele Stijene en de Samarske Stijene begint, alsook het pad naar de Bjelolasica, staat bekend onder de benaming ‘Begova staza’. Vanaf daar is de Bijele Stijene bereikbaar met een goed aangegeven en makkelijk begaanbaar bergpad dat een uur lang steil door het bos omhoogloopt. Direct onder de toppen van de Bijele Stijene bevinden zich twee berghutten. Het pad klimt verder omhoog langs rotsen naar de top waar zich een onverwacht indrukwekkend uitzicht openbaart. De top van de Bijele Stijene is 1335 meter hoog en geeft een mooi uitzicht op de Bjelolasica, Klek en ontelbare rotstorens met de meest vreemde vormen.

Bijele stijene
Alan Čaplar

Het bekendste symbool van de Bijele Stijene zijn de rotsen Prsti (vingers). Het gaat om vijf natuurlijk gevormde steensculpturen op het hoogste punt van de berg, die omhoog staan als een hand die naar de hemel wordt geheven. Die aanblik, die zonneklaar maakt hoe creatief en fantasierijk de natuur kan zijn, dringt diep door in het hart van eenieder die de Bijele Stijene bezoekt.

 

Na de Prsti, is een van de indrukwekkendste plekken op de Bijele Stijene een grot met een 'kapelletje', van alle kanten als een amfitheater omsloten door verticale rotswanden van 50 meter hoog waar je binnen komt door een nauwe doorgang onder een rots genaamd Slonova brada (olifantenkin). Vanaf de ingang van de grot, bij het kapelletje, begint het Vihoraški-pad, een van de zwaarste bergroutes in Kroatië die door zeer moeilijk begaanbaar en extreem wild terrein loopt. De route is gedeeltelijk voorzien van staalkabels en pinnen en wordt alleen aan ervaren bergwandelaars aangeraden.

Bijele stijene
Alan Čaplar

De makkelijkste toegang tot de Samarske Stijene is via de Begova staza vanuit Mrkopalj en Tuk, maar het is ook mogelijk om het gebied te betreden vanaf de zuidkant, vanuit Jasenak. Het bergpad voor de beklimming van de Samarske Stijene begint na 13 kilometer op de weg vanuit het dorp Tuk. De belangrijkste rustplek is de Ratkovo-schuilplaats, een houten blokhut verscholen in een semi-grot onder een verticale rotswand, die erboven hangt als een natuurlijk dak.

 

De Bijele Stijene en de Samarske Stijene vormen een uniek geomorfologisch karstfenomeen, omgeven door bossen. Dat stenen, maar desalniettemin warme hart van Velika Kapela, is een unieke uithoek van vrede en rust waarin het hardste geluid het geluid van de wind in de takken is en het gezang van vogels die vliegen over de indrukwekkende rotsformaties.