Kalnik

Kalnik

Stenen muur aan de rand van het vlakke Prigorje

Een excursie naar de Kalnik is een uitstekende keuze voor eenieder die wat nieuws en ongewoons wil leren kennen. Anders dan de meeste andere bergen in Hrvatsko Zagorje of aan de rand daarvan, kom je op de Kalnik schilderachtige verticale rotswanden tegen. En het is extra bijzonder dat die rotswanden zich aan de rand van een uitgestrekte vlakte bevinden, waardoor zich weidse vergezichten openen. De rotswanden van de Kalnik zien eruit als een grote getande muur en zijn een ongewone aanblik voor iedereen die er vanaf de zuidkant, uit de richting van Križevac, naar kijkt.

Kalnik
Alan Čaplar

Kalnik bevindt zich op de grens van Zagorje, Prigorje en Podravina, ongeveer 80 kilometer van Zagreb. Hier wacht een schilderachtige boswereld op de bezoekers, alsmede een educatieve route en de overblijfselen van twee oude forten. De kleinste ervan bevindt zich op de top van de Mali Kalnik (Kleine Kalnik) en de grotere op de Veliki Kalnik (Grote Kalnik). Veliki Kalnik is ooit uitgeroepen tot koninklijk paleis. Dat was in de tijd van koning Sigismund wiens vrouw, Barbara Celjska, uit legendes ook bekend als 'de Zwarte koningin', hier vaak kwam. De stad wordt voor het eerst genoemd in de 13de eeuw, en bestaat uit drie delen. Het eerste deel is gebouwd in de tijd van de invasie van Tataren, toen zich daar koning Bela IV een tijdje schuilhield. Met dit verhaal houdt ook de legende over de 'pruimenboeren' van Kalnik verband. Volgens de legende voedden de bewoners van de dorpen aan de voet van de Kalnik namelijk de koning met hun pruimen, waarvoor ze adellijke eer verkregen.


Voor degene die via bergpaden naar de Kalnik wil komen is het goed om te weten dat de berg niet dicht in de buurt van de hoofdwegen ligt. Degenen die met de auto willen komen, kunnen gebruik maken van een weg die naar de berghut leidt. Op plekken is die weg zeer steil, tot wel 18%. De weg naar de berghut is een zijweg van de weg Križevci - Gornja Rijeka en loopt via de dorpen Sudovac en Kalnik. 

Kalnik, vrh Vranilac
Alan Čaplar

De meeste bezoekers komen het liefst met de auto naar de berghut en gaan vanaf daar verder op de bergpaden. Het is uiterst interessant om de Educatieve route van Kalnik eens te nemen. Die loopt rondom de hoogste top van de Kalnik, de Vranilac. De route is 5 kilometer lang en kan makkelijk in 2 of 3 uur rondgewandeld worden. Langs het pad zijn tien borden opgesteld met een beschrijving van een aantal bezienswaardigheden.


De Vranilac-top, de hoogste top van de Kalnik, heeft zijn naam waarschijnlijk te danken aan de plantensoort vranilova trava (wilde marjolein). De hoogste top, 643 meter hoog, is aangegeven met een geodetische paal en iets onder de top staat ook een van veraf zichtbare zendmast. Vanaf de top loopt richting het noordoosten een reeks rotsachtige punten waaraan bergsporters de naam 'de zeven tanden' hebben gegeven. De bergpaden naar Vranilac komen van twee kanten. Vanaf de noordkant is er een pad gemaakt waarvoor je voldoende klimcapaciteiten moet hebben, en het is dan ook beter om zowel voor de beklimming als voor de afdaling gebruik te maken van de weg die vanaf de zuidkant naar de zendmast loopt. Je kan op de top komen via een beklimming over de 'zeven tanden', maar dat wordt alleen aangeraden aan ervaren bergsporters. Op een aantal plekken is het pad gezekerd met pinnen en kabels, als een echte alpenroute.

Veliki Kalnik
Alan Čaplar

Vanaf de berghut kan je, naast de Edcuatieve route, ook een pad naar de Peca-top nemen (40 minuten), of naar een schilderachtige bergengte, Vratno (anderhalf uur). De eerste bestemming, de Peca-top, staat bekend vanwege de rijke flora en de tweede, Vratno, door het jagershuis, het nabijgelegen uitkijkpunt Škrinja en de grotten in de buurt.

 

Erg boeiend is ook de optie om de Mali Kalnik te beklimmen (40 minuten), een rotsachtige top waarop de ruïnes van de stad Pusti Grad liggen. Het hoogste deel van de Mali Kalnik is beschermd als speciaal botanisch reservaat. Vanaf de Mali Kalnik naar de Vranilac en de berghut is het bergpad beter aangegeven, het pad is bovendien aangenaam omdat het ongeveer op dezelfde hoogte blijft en in de schaduw van het bos ligt.