Učka

Učka

De trotse bewaker van Istrië en Kvarner

De Učka is het enige bergmassief in de Dinarische Alpen die van noordoost naar zuidwest loopt, loodrecht op de rest van de bergketens. De steile hellingen met afwisselend rotslandschap, bossen en bergweiden met weidse vergezichten vanaf de toppen, vele waterbronnen en nederzettingen, de aparte ligging en de nabijheid van de zee maken de Učka uniek en speciaal. De berg is goed te zien vanuit het verre binnenland van Istrië, vanuit Rijeka of Gorski Kotar en vanaf de Kvarner-eilanden. Maar het is natuurlijk nog mooier om het berglandschap van dichtbij te leren kennen. Dat kan ook makkelijk, want de Učka kent een uitgebreid netwerk aan bergpaden.

Učka
Alan Čaplar

De Učka schermt het schiereiland van Istrië aan de oostkant af, en het vormt de scheiding tussen Istrië en Primorje. Het bergmassief strekt zich uit over een lengte van 20 kilometer, vanaf de Poklon-bergpas tot aan de Plominski-baai, waar hij plotseling de zee in duikt. Hoewel de toppen niet bijzonder hoog zijn, lijken ze hoger dan ze in werkelijkheid zijn, vanwege de steile hellingen en het feit dat deze berg direct aan zee ligt. Aan de andere kant is een klim vanaf de zee tot aan de top ook geen kleinigheid. Er moet toch 1400 meter hoogteverschil worden overwonnen.

 

De belangrijkste attractie van de Učka is de Poklon-bergpas, waarheen paden leiden vanaf alle kustplaatsen: Opatija, Ičići, Ika, Lovran, Medveja, Mošćenička Draga. Een klim vanaf de Istrische kust naar de Poklon duurt vanuit al die plaatsen 2 tot 3 uur. Maar voor degenen die het allermooiste, hoogste deel van de Učka willen zien, is het makkelijker om met de auto naar de Poklon te gaan en vanaf daar via een bergpad richting de Vojak te klimmen. De Poklon is de eerste plek van waaraf je de zee en Rijeka kan zien liggen en is daarom al tijden een populaire rustplaats voor reizigers. Als bedevaartgangers uit Istrië op die plek voor het eerst Trsat zagen liggen, zonden ze vaak een gebed op naar de Moeder Gods van Trsat. Een aandenken aan dat gebruik is nog te vinden in de naam Poklon, want in het Kroatisch betekent dat‘buiging’.

Učka 1600
Alan Čaplar

Als je de Učka van ver ziet liggen, kan je je al goed voorstellen dat de hoogste top een mooi uitzichtpunt moet zijn. Het uitzicht vanaf de Vojak is een van de meest indrukwekkende in Kroatië, want er zijn in de weide omtrek geen hogere toppen die het vergezicht belemmeren. Op heldere dagen kan je heel Istrië en de Kvarner-baai en de eilanden zien liggen, maar ook de bergen van Gorski Kotar en het Velebit-gebergte. Vaak kan je zelfs de Alpen en Italië zien liggen. De top van de Učka heeft de vorm van een lange en zeer steile bergwand die aan de ene kant scherp naar beneden loopt richting Čepićko Polje en aan de andere kant richting de Kvarner-baai. De top is goed te herkennen aan de ronde stenen toren waarvan het bovenste deel fungeert als uitkijktoren. Binnenin de toren zit een souvenirwinkel.

 

Vanaf de Poklon kan je ten noordoosten van de Učka de berg Ćićarija zien liggen. Dat is een heel ander soort berg: het is bij lange na niet zo steil als de Učka, maar eerder een soort plateau met een aantal minder geprononceerde toppen, waartussen een bergweg slingert die een tiental pittoreske dorpjes met elkaar verbindt.

Učka
Alan Čaplar

Van alle attracties die in het Učka-gebergte de moeite waard zijn, is de Vela Draga-canyon, in de buurt van de ingang van de Učka-tunnel (vanaf de kant van Istrië), het interessantst. De canyon is makkelijk te verkennen, want er loopt een goed begaanbaar geologisch-educatief pad door naar beneden. Als je in het weekend komt, of in de zomer, dan zijn er veel klimmers bezig op de rotsen. Vela Draga is namelijk een van de aantrekkelijkste klimplaatsen in Kroatië.

 

De grote hoeveelheden neerslag zijn er verantwoordelijk voor dat de Učka bedekt wordt door een weelderige vegetatie, heel anders dan alle andere bergen langs zee. Een bijzonderheid van de oostelijke hellingen zijn de bossen met tamme kastanjes, bekend onder de naam maruni. Vanwege het unieke karakter werd de Učka in 1999 uitgeroepen tot natuurpark. Elke hoek in het gebergte biedt iets nieuws en onbekends, ideaal voor iedereen die van uitdagende bergsport en klimmen houdt.