Białe i Samarskie skały

Białe i Samarskie skały

Małe tajemnice Velikiej Kapeli

Oglądając mapę Chorwacji niewiele osób zauważy, że w sercu Chorwacji, na terenie między Vinodolem, Fužine, Mrkopljem, Ogulinem, Jasenką i Žutą Lokvą znajduje się duży teren leśny, w którym nie ma żadnej większej miejscowości. Teren ten jest w dużej części zalesiony i znany wszystkim pod nazwą Velika Kapela.

Bijele stijene
Alan Čaplar

W Velikiej Kapeli kryje się jeden z najbardziej imponujących krajobrazów w Chorwacji, Bijele i Samarskie skały. Tutaj przyroda w prawdziwym tego słowa znaczeniu zabawiła się tworząc niesamowite i fantastyczne kształty skał, które w wielu przypadkach są większe niż dzieła rąk człowieka. W wielu miejscach w Bijelich i Samarskich skałach wystają ostre i pionowe kształty, sięgające czasem 50 metrów lub więcej. Skaliste szczyty oddzielają przełęcze, siodła, szczeliny i przepaści. Właśnie ze względu na takie ukształtowanie terenu Bijele i Samarskie skały są wyjątkowo niedostępne i trudne do przejścia.

 

Poza szczytami, które są skaliste i nagie, pozostałe tereny w Bijelih i Samarskich skałach, jak również daleko poza nimi, pokryte są bezkresnymi lasami, które w swoich ciemnych barwach są malowniczym kontrastem dla białych, wapiennych skał. W celu jak najlepszej ochrony jedynego w swoim rodzaju terenu górskiego, Bijele i Samarskie skały stały się ścisłym rezerwatem przyrody. Jest to najbardziej rygorystyczna forma ochrony przyrody, bardziej restrykcyjna niż parku narodowego.

 

Głównym punktem startowym wejścia na Veliką Kapelę jest miejscowość Mrkopalj z północy, do której można dojechać z Delnic i Jasenak. Do nich znów można dotrzeć drogą asfaltową z Ogulinu. Dojazdowa droga szutrowa, na której zaczynają się oznaczenia szlaków na Bijele i Samarskie skały oraz Bjelolasicę znana jest pod nazwą Begova staza (Szlak Bega). Od niej do Bijelich skał dochodzi się oznakowanym i łatwym szlakiem górskim, który prowadzi stromo przez las, a wejście zajmuje około godziny. Bezpośrednio pod szczytami Bijelich skał znajdują się dwa schroniska. Dalej droga pnie się przez skały w kierunku szczytu, otwierając wyjątkowe widoki. Sam szczyt Bijelich skał ma wysokość 1335 metrów i rozciąga się z niego piękny widok na Bijelolasicę, Klek i na liczne wieże o niezwykłych kształtach.

Bijele stijene
Alan Čaplar

Najbardziej znanym symbolem Bijelich skał są kamienne Palce (Prsti). Chodzi o szereg pięciu, naturalnych rzeźb kamiennych na górnej skale, podniesionych niczym ręka w kierunku nieba. Ten widok, który świadczy o tym, jak twórcza i fantazyjna jest siła przyrody, głęboko wrzyna się w serce każdego, kto odwiedzi Bijele skały.

 

Poza Palcami, jednym z najbardziej zachwycających miejsc w Bijelich skałach jest oczywiście miejsce z „kapliczką”, ze wszystkich stron otoczony niczym amfiteatr pionowymi skałami o wysokości 50 metrów, do których wchodzi się przez wąskie przejście pod skałą nazywaną Slonova brada (broda słonia). Od wejścia do miejsca z Kaplicą prowadzi szlak Vihoraški – jeden z najtrudniejszych szlaków górskich w Chorwacji, uważany za taki, ponieważ wiedzie przez bezdroże po wyjątkowo dzikim terenie. Szlak jest częściowo zabezpieczony przy pomocy stalowych lin i klinów, a przejście poleca się tylko doświadczonym osobom.

Bijele stijene
Alan Čaplar

Najbardziej znane dojście do Samarskich stijen prowadzi szlakiem Bega z Mrkoplja i Tuka, ale możliwe jest też wejście z południa, z Jasenka. Szlak górski do wejścia na Samarskie skały zaczyna się od 13 kilometra drogi z wioski Tuka. Głównym celem jest Ratkovo sklonište (schron), drewniana wiata ukryta w półjaskini pod pionową skałą, która jest niczym naturalny dach.

 

Bijele i Samarskie skały stanowią jedyny w swoim rodzaju fenomen geomorfologiczny krasu, otoczony lasem. To kamienne, ale ciepłe serce Velikiej Kapleki jest wyjątkowym zakątkiem spokoju i ciszy, w którym najgłośniejszy jest szum wiatru w gałęziach drzew i śpiew ptaków podczas lotu nad zachwycającymi skałami.