Osoršćica

Osoršćica

Śladami austriackiego następcy tronu po szczytach Lošinju

Wyspy Lošinj i Cres zaliczane są do najbardziej górzystych chorwackich wysp i dlatego nie jest niczym niezwykłym, że uwagę miłośników gór przyciągnęły już w XIX wieku. Góra Osoršćica ma 589 metrów i już w 1889 roku zdobył ją austriacki następca tronu Rudolf II. W sensie turystyki górskiej – ze względu na widoki, dostępność i schronisko górskie na swoim grzbiecie – Osorščica jest jedną z najbardziej atrakcyjnych, jeżeli nie najbardziej atrakcyjną górą wysp chorwackich. Poza morzem u podnóża, podczas ładnych dni z grzbietu Osorščicy dobrze widać Velebit w pełnej rozciągłości. Być może jest to nawet najpiękniejszy widok Velebitu.

Osoršćica
Alan Čaplar

Osoršćica jest wdzięczną górą na wycieczki przez cały rok, z czego chętnie korzystają liczni turyści, którzy przebywają na wyspie Lošinj. Jest to typowa wapienna góra krasowa z cechami typowymi dla przybrzeżnej góry wyspiarskiej. Nazwę otrzymała od miasteczka Osor, które znajduje się poniżej. Ciekawe jest jednak, że Osor nie znajduje się na wyspie Lošinj, ale na sąsiednim Cresie. Nazwa została nadana w czasach, kiedy jeszcze Osor nie był oddzielony od Lošinj dzisiejszymi cieśninami morskimi Kavada, wydrążonymi, żeby umożliwić przepływ statkom.


Główne szlaki na Osoršćicę zaczynają się na Osorze i w Nerezine, na wschodnim wybrzeżu Lošinju. Początek szlaku na szczyt Televrina jest rozszerzony po stronie lošinjskiej koło mostu zwodzonego w Osorze. Znaki na początku prowadzą drogą i przez las na krasowy grzbiet Mazova gora, na którym znajduje się schronisko Świętego Gaudentego (274 m). Schronisko nazwane jest na cześć średniowiecznego biskupa osorskiego i świętego, który zmarł w 1050 roku. Według legendy, żył jako pustelnik w jaskini poniżej Televriny. Wokół schroniska rozciąga się widok na trzy strony, a dzięki odległości od miejscowości i świateł, używane jest również do nocnych obserwacji nieba.

Osoršćica
Alan Čaplar

Wzdłuż grzbietu Osoršćicy prowadzi łatwy szlak, którym można dostać się na najwyższy szczyt Lošinja, Televrinę. W jednej części drogi miejscami trzeba przytrzymać się skały, ale nie jest to trudne czy niebezpieczne. Ze szczytu oznaczenia kierują przez przepiękną aleję sosen. W połowie drogi do Svetego Mikuli odchodzi również dróżka prowadząca do jaskini Św. Gaudentego, w której według legendy, ukrywał się przez pewien czas.

 

Szlak z Nerezine to około półtorej godziny marszu po licznych zakrętach, z wieloma miejscami na odpoczynek wiodący na szczyt Sveti Mikula (557 m). Z tego szczytu rozciąga się widok na morze i na południową części Lošinja i niewątpliwie jest to najpiękniejszy szczyt wyspy. Na szczycie znajduje się kaplica zbudowana z kamienia.

 

Sieć szlaków umożliwia ciekawą wycieczkę, z Osoru przez Osoršćicę do Nerezina. Taka wycieczka zajmie 4–5 godzin marszu. Poza Osoršćicą, na całej wyspie znajduje się szereg szlaków, które uzupełniają ofertę turystyczną. Właśnie dlatego jeśli wybierzesz się na szczyty Lošinja, wrócisz bogatszy o przeżycia, których nie przebije nawet końcowa kąpiel w morzu.