Południowy Velebit – Paklenica

Południowy Velebit – Paklenica

Pod najwyższymi szczytami Velebitu

Miejsce, gdzie Velebit poprzez głębokie kaniony Velikiej i Malej Paklenicy w wyjątkowy sposób zbliżył się do morza, jest jednym z najciekawszych terenów krasowych w Chorwacji.


Tereny Paklenicy chronione są jako park narodowy. Najciekawszą częścią parku jest oczywiście kanion Velikiej Paklenicy. Przez środek kanionu przepływa potok, wzdłuż którego prowadzi przyjemny szlak, a wszystko to w otoczeniu skał o wysokości kilkuset metrów. W niewielu miejscach człowiek czuje się tak maleńki jak tutaj. Nad nim wznoszą się pionowo 300 – 400 metrowe ściany, nad którymi widoczny jest wąski pas nieba. Szum wody słychać tylko w górnych partiach, w niższych częściach ciek ginie w niezliczonych szczelinach podziemnych. Ze względu na łagodny klimat, piękną przyrodę i różnorodne możliwości, skały Paklenicy wśród wspinaczy są wyjątkowo popularne i znane jako jedno z najlepszych miejsc do wspinaczki w Europie. Kiedy wiosną alpejski skałki znajdują się jeszcze pod śniegiem i lodem, tu temperatury do wspinaczki są odpowiednie przez cały rok.

Velika Paklenica
Alan Čaplar

W najwęższej części kanionu Velikiej Paklenicy znajduje się kilka wejść do schronu tunelowego. Pod koniec lat pięćdziesiątych XX wieku w największej tajemnicy wykopała go jugosłowiańska armia jako schron na wypadek wojny jądrowej. Dziś mieści się tu centrum prezentacyjne – Podziemne miasto Paklenica.

 

Po kilku zakrętach, szlak od rozszerzenia przy Bunkrze wspina się na podnóże 300 metrowej monolitycznej skały Anića kuk, przebiega koło stałego źródła wody pitnej, a następnie kanion nagle się rozszerza i wchodzi na niewielką zieloną łąkę nazywaną Anića luka. Poza trasami alpinistycznymi, na szczyt Anića kuku można wejść po szlaku, który od głównej drogi odchodzi na początku Anića luki.


Na terenie Paklenicy jest wiele ciekawych jaskiń i przepaści. Najbardziej atrakcyjna w kanionie Velikiej Paklenicy jest Manita peć. Jaskinie ta jest przystosowana dla zwiedzających, a ze względu na piękno podziemnych form uważana jest za jedną z najpiękniejszych w Chorwacji. Manita peć ma długość około 175 i głębokość 35 metrów. Wejście do jaskini jest jednocześnie pięknym punktem widokowym, a w bezpośrednim sąsiedztwie znajduje się niczym wieża wysoka i cienka skała nazywana Zub (Ząb) albo Maniti kuk.

Sveto brdo
Alan Čaplar

Od miejsca, gdzie droga odłącza się od Manitej Peć paklenicki szlak przez kolejne półtorej godziny pnie się pośród leśnych zboczy po dnie kanionu i do Lugarnicy, a następnie po jeszcze bardziej stromym wejściu do schroniska Paklenica. Większość odwiedzających tutaj kończy swoje poznawanie Paklenicy, ale tu dopiero zaczynają się ciekawe wejścia na najwyższe szczyty Velebitu, które przez pas lasu prowadzi na wysokość z licznymi cechami wysokich gór. W szeregu szczytów nad Paklenicą najwyższy jest Vaganski vrh, jednocześnie najwyższy szczyt Velebitu. Najbardziej atrakcyjny szczyt Paklenicy to Sveto brdo, którego szczególna lokalizacja daje piękny widok i na stronę Liki i morza.


Najściślej chronioną częścią parku narodowego jest wąwóz Malej Paklenicy. Znajduje się 3 kilometry na wschód od Velikiej Paklenicy. Jak sama nazwa wskazuje, jest mniejsza i krótsza, ale jednocześnie trudniejsza do przejścia, bardziej stroma i zupełnie dzika. Ze względu na to, że dla odwiedzających jest o wiele mniej dostępna niż Velika Paklenica przejście przez nią polecane jest wyłącznie doświadczonym turystom. Przez wąwóz nie prowadzi wydeptany szlak, ale koryto potoku, a kiedy jest w nim dużo wody, przejście nie jest możliwe.

Paklenica
Alan Čaplar

Bogata sieć szlaków i raj dla wspinaczy oraz fakt, że na stosunkowo niewielkim terenie można zobaczyć wyjątkowe bogactwo form geomorfologicznych i kształtów. Różnorodny świat roślin i zwierząt, atrakcyjne krajobrazy i nienaruszona przyroda, z pewnością są jednym z głównych skarbów tej części wybrzeża Adriatyku i całej Chorwacji.